خانه هوشمند

smart House

یک خانه هوشمند به زبان ساده، خانه یا ساختمان مدرنی است که در آن با ایجاد یک شبکه ارتباطی بین همه اجزا و تجهیزات برقی، خدماتی و… امکان کنترل و دسترسی به خانه را از راه دور فراهم می‌کند. به عبارت دیگر در خانه هوشمند کلیه اجزای داخلی به واسطه‌ای یکپارچه و ایجاد منطقی سازگار با محیط در تعامل با یکدیگرند تا علاوه بر کاهش هزینه‌های مصرف انرژی ، افزایش ایمنی و آسایش را نیز به ارمغان بیاورند. در خانه هوشمند می‌توان به راحتی همه چیزِ خانه را از راه دور کنترل کرد. می توان برای بخش های مختلف خانه برنامه های از پیش تعیین شده طراحی کرد تا در زمان های عدم حضور در خانه بر بخش های مختلف خانه نظارت کرد.

به طور کلی برای پیاده سازی خانه هوشمند بایستی در ابتدا زیرساخت های لازم برای این امر ایجاد شود که غالباً این زیرساخت عبارت است از یک شبکه باسیم یا بی‌سیم که به نحوی تجهیزات خانه هوشمند تحت کنترل را به مرکز کنترل مرتبط می‌نماید و در صورت پیاده سازی زیرساخت‌های لازم می‌توان از مزایای زیر بهره مند گردید:

  • کنترل هوشمند روشنایی
  • کنترل هوشمند دما
  • کنترل سیستم صوتی و تصویری
  • کنترل هوشمند پرده برقی
  • سیستم احلام حریق
  • سیستم حفاظتی و امنیتی
  • سیستم تغذیه گیاهان وحیوانات

بخش‌های مختلف خانه هوشمند

برای اینکه خانه هوشمند به خوبی کار کند بخش های مختلفی کنار هم قرار می گیرند و مجموعه ای هوشمند را ایجاد می کنند. قسمت‌های مختلف خانه هوشمند عبارتند از:

  • کنترل کننده مرکزی
  • پروتکل‌های ارتباطی
  • رابط‌های کاربری
  • سنسورها
  • عملگرها

کنترل کننده‌های مرکزی

همه اجزای خانه هوشمند از طریق کنترل کننده ی مرکزی با هم در ارتباطند و همه فرمان ها به واسطه کنترل کننده مرکزی برای اجزای مختلف خانه ارسال می شود. در واقع کنترل کننده مرکزی همه چیز را در خانه کنترل می‌کند.

پروتکل‌های ارتباطی

با استفاده از پروتکل‌های ارتباطی، بخش‌های مختلف خانه هوشمند به راحتی با هم و با کنترل کننده‌های مرکزی ارتباط برقرار می‌کنند. در واقع پروتکل ارتباطی مسیری استاندارد و قابل قبول برای همه بخش های سیستم است تا بتواند اطلاعات را بین خودشان جا به جا کنند.

رابط‌های کاربری

با استفاده از رابط‌های کاربری می‌توان به سادگی به خانه هوشمند فرمان داد و برنامه‌ریزی‌های ساده‌تر را در آن اعمال کرد. این ابزارها شامل ریموت کنترل هوشمندی، کلیدهای هوشمند، صفحه‌های لمسی و تلفن‌ همراه و تبلتی که همه از آن‌ها استفاده می‌کنند، می‌باشند.

سنسورها

سنسورها ابزارهایی هستند که گزارش وضعیت‌های مختلف خانه مثل نور، دما، رطوبت و … را از طریق پروتکل‌های ارتباطی برای کنترل کننده مرکزی تهیه می‌کنند تا سناریوهای از پیش برنامه ریزی شده اعمال شوند.

عملگرها

عملگرها به عنوان حرکت دهنده عمل می‌کنند و فرمان‌های صادر شده را اجرا می‌کنند مثل باز کردن درب پارکینگ و… .
عملگرها معمولا شامل رله‌ها، دیمرها و فرمان‌های برنامه نویسی هستند و با کمک ترموستات، شیر برقی، برد الکترونیکی سیستم‌های سرمایش-گرمایش، سیستم‌های صوتی و تصویری و … دستورات صادر شده از مغز خانه هوشمند را اجرا می‌کنند.

مزایای خانه هوشمند:

  • صرفه‌جویی در مصرف انرژی
  • سرعت و دقت بالا در عملکرد
  • رفاه و آسایش و بهره‌مندی از زندگی لوکس و مدرن
  • ایمنی و امنیت بالای ساختمان
  • افزایش طول عمر تجهیزات
  • افزایش قیمت ساختمان

معایب خانه هوشمند:

  • هزینه اجرایی بالا
  • عدم آشنایی و یادگیری بیشتر افراد با تکنولوژی خانه هوشمند
  • وابستگی به اینترنت و امکان هک شدن سیستم
  • زیرساخت‌های پیچیده و سنگین

چرا باید ساختمان ها و خانه ها را هوشمند سازی کنیم؟

امروزه هوشمندسازی خانه و ساختمان به یک ضرورت اساسی در ساخت و سازها تبدیل شده است. اولین هدف در ساختمان هوشمند افزایش آسایش و رفاه ساکنان می‌باشد، به عنوان مثال ساکنان می‌توانند چراغ‌ها، سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی، ماکروفر و… را در هر زمان و مکان خاصی از طریق موبایل و اینترنت تنظیم و کنترل کنند. از ضرورت‌های دیگر هوشمندسازی ساختمان افزایش امنیت ساختمان می‌باشد. بدین صورت که استفاده از دوربین‌های مدار بسته، سیستم‌های کنترل تردد، قفل‌های هوشمند و… امنیت ساختمان را افزایش می‌دهد. و در نهایت سیستم ساختمان هوشمند به واسطه استفاده از لامپ و ترموستات هوشمند باعث کاهش هزینه‌های مصرف انرژی می‌شود. بنابراین به دلیل مزایای سیستم هوشمند، امروزه در روند ساخت و ساز ساختمان‌ها علاوه بر مصالح مورد نیاز، تجهیزات تکنولوژیک و ارتباطی نیز مد نظر قرار می‌گیرد.